Eerste Kamerverkiezingen 2003 - Montesquieu Instituut

Bij de Eerste Kamerverkiezingen van 2003 boekte het CDA 3 zetels winst en bleef het met 23 zetels de grootste partij in de senaat. De grootste winst (+4) was voor de PvdA, die 19 zetels haalde. De VVD was de grote verliezer (van 19 naar 15), terwijl de LPF voor het eerst een Eerste Kamerzetel bemachtigde. De SP verdubbelde naar 4 zetels, terwijl GroenLinks (van 8 naar 5), D66 (van 4 naar 3) en de ChristenUnie (van 4 naar 2) moesten inleveren. De SGP (2 zetels) en de OSF (1 zetel) bleven constant.

Na de Eerste Kamerverkiezingen van 2003 keerde voorzitter Gerrit Braks niet terug in de senaat. Andere vertrekkende Kamerleden waren Leendert Ginjaar en Jan Terlouw. Oud-minister Wim van Eekelen verloor zijn zetel omdat de lijstvolgorde bij de VVD volledig werd doorbroken door voorkeursstemmen. Johan Stekelenburg was lijsttrekker voor de PvdA en Yvonne Timmerman-Buck voor het CDA. Laatstgenoemde zou Gerrit Braks opvolgen als Kamervoorzitter. Het oud-Tweede Kamerlid Eimert van Middelkoop kwam nieuw in de Eerste Kamer voor de ChristenUnie.

Het CDA haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 23 zetels in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Yvonne Timmerman-Buck. Het CDA had voor de verkiezingen 20 zetels in de Eerste Kamer.

De PvdA haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 19 zetels in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Johan Stekelenburg. De PvdA had voor de verkiezingen 15 zetels in de Eerste Kamer.

De VVD haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 15 zetels in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Nicoline van den Broek-Laman Trip. De VVD had voor de verkiezingen 19 zetels in de Eerste Kamer. Maar liefst 10 kandidaten kregen voldoende stemmen om de voorkeursdrempel te halen. Hierdoor bemachtigden 6 kandidaten een Eerste Kamerzetel die anders, op grond van hun positie op de kandidatenlijst, niet gekozen zouden zijn. De doorbreking van de lijstvolgorde ging o.a. ten koste van oud-minister Wim van Eekelen, die hierdoor zijn zetel verloor.

GroenLinks haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 5 zetels in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Diana de Wolff. GroenLinks had voor de verkiezingen 8 zetels in de Eerste Kamer.

De SP haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 4 zetels in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Tiny Kox. De SP had voor de verkiezingen 2 zetels in de Eerste Kamer.

D66 haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 3 zetels in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Eddy Schuyer. D66 had voor de verkiezingen 4 zetels in de Eerste Kamer.

De ChristenUnie haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 2 zetels in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Egbert Schuurman. De ChristenUnie had voor de verkiezingen 4 zetels in de Eerste Kamer. Tot 2001 hadden het GPV en de RPF nog afzonderlijke fracties in de Eerste Kamer. Deze partijen, die opgingen in de ChristenUnie, hadden toen beide 2 zetels.

De SGP haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 2 zetels in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Gerrit Holdijk. De SGP had voor de verkiezingen 2 zetels in de Eerste Kamer.

De LPF haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 1 zetel in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Bob Smalhout, maar deze trok zich uiteindelijk terug als kandidaat. De LPF had voor de verkiezingen geen zetels in de Eerste Kamer.

De Onafhankelijke Senaatsfractie haalde bij de Eerste Kamerverkiezingen van 26 mei 2003 1 zetel in de Eerste Kamer. Lijsttrekker was Fons Zinken, maar uiteindelijk kwam niet hij maar Henk ten Hoeve op basis van voorkeurstemmen in de Eerste Kamer. De Onafhankelijke Senaatsfractie had voor de verkiezingen 1 zetel in de Eerste Kamer.

De 75 leden van de Eerste Kamer worden eens in de vier jaar door middel van 'getrapte verkiezingen' gekozen. Burgers kiezen de leden van de Provinciale Staten en zij kiezen op hun beurt de leden van de Eerste Kamer.

Om de vier jaar worden de leden van de Provinciale Staten gekozen op basis van evenredige vertegenwoordiging. Aan deze verkiezingen kunnen, naast de landelijke politieke partijen, ook provinciale partijen meedoen. De leden van Provinciale Staten kiezen eens in de vier jaar de Eerste Kamer. De vorige Provinciale Statenverkiezingen zijn gehouden op 2 maart 2011. In 2015 zullen weer Provinciale Statenverkiezingen gehouden worden.