Armoede in de wereld - Hoofdinhoud
Er zijn wereldwijd ongeveer 1,4 miljard mensen die in absolute armoede leven: zij beschikken niet over basisbehoeften zoals schoon drinkwater, onderdak, voeding en onderwijs. Verschillende organisaties hebben zichzelf als doel gesteld armoede te verminderen, waaronder de Europese Unie en de Verenigde Naties. Er zijn wereldwijde afspraken gemaakt en grote projecten opgezet zoals de Millenniumdoelen.
Lang werd armoede geaccepteerd als iets onvermijdelijks. Dit kwam omdat de manier van voedsel produceren destijds niet voldoende was om hele bevolkingsgroepen te voorzien in levensbehoeften. In het westen heeft de Industriële Revolutie er voor gezorgd dat rijkdom makkelijker te vergaren was, en beter over de bevolking verdeeld kon worden. Helaas is dit nog niet het geval voor de bijna anderhalf miljard mensen die nog in absolute armoede leven.
Armoedegrens
Armoede wordt vaak gemeten aan de hand van een armoedegrens. Deze grens kan per land verschillen, aangezien de ontwikkeling en het prijspeil per land verschillen. Wel is er een wereldwijde armoedegrens, die wordt berekend door de gemiddelde prijs te nemen van alle essentiële goederen die iedere mens nodig heeft. Deze ligt sinds 2008 op 1,25 dollar per dag. Mensen die onder deze armoedegrens leven zijn de armste van de wereld.
Human Development Index
Algemene armoede is moeilijker te meten. Er worden verschillende methodes gebruikt om aan te geven hoe arm een land is, maar van lang niet alle landen zijn daarover gegevens beschikbaar. Toch is er een vrij universeel gebruikte maatstaf om armoede te meten. Deze maatstaf kijkt echter niet alleen naar armoede, maar ook naar de ontwikkeling van een land. Deze maatstaf heet de Human Development Index (HDI). De HDI meet ontwikkeling op basis van onderwijs, alfabetisme, levensverwachting en inkomen. De HDI verschilt per land en ligt boven de 0,9 voor de meest ontwikkelde landen en onder de 0,2 voor de minst ontwikkelde landen.
De HDI is ontwikkeld door het Ontwikkelingsprogramma van de VN (UNDP), dat jaarlijks een rapport opstelt over de ontwikkeling in de wereld. De index moest de beleidsmakers leren focussen op de sociale kant van armoede in plaats van op de puur economische kant. Vandaar dat niet alleen naar inkomen wordt gekeken, maar ook naar levensverwachting en onderwijs.
Armoedebestrijding en ontwikkelingshulp in het buitenland vallen onder de taken van de Europese Commissie. Hier is een speciaal directoraat-generaal voor: EuropeAid Ontwikkelingssamenwerking (DEVCO). DEVCO is op verschillende gebieden actief waaronder mensenrechten, democratie, veiligheid, milieu en economische steun. Onder de noemer economische steun vallen een heleboel dingen. Zo helpt de EU landen bij het opzetten van een belastingsysteem, maar bekijkt de EU ook het hele economische systeem van en land. Daarnaast probeert de EU ontwikkelingslanden meer bij de wereldeconomie te betrekken door ze te helpen hun handelssector te ontwikkelen.
Een van de prioriteiten van de EU als het gaat om economische steun is regionale samenwerking, omdat dat in de Europese Unie een succes is gebleken. Regionale samenwerking leidt volgens de EU tot een stijging in buitenlandse investeringen en een verbetering in de veiligheid en stabiliteit van een regio. Op de lange termijn wil de EU ook in deze ontwikkelingsregio's vrijhandelszones opzetten, zodat veiligheid en stabiliteit nog beter gewaarborgd kunnen worden.
Ontwikkelingssamenwerking
De Europese Unie is de grootste donor van ontwikkelingsgeld ter wereld. Ze is, samen met de lidstaten, verantwoordelijk voor de helft van alle niet door particulieren en organisaties verstrekte internationale hulpverlening. Hiervoor is een budget gevormd: het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF). Dit fonds is in 2000 opgezet naar aanleiding van het Cotonou-akkoord. Binnen het kader van de Millenniumdoelen en ontwikkelingssamenwerking streeft de EU naar het stimuleren van duurzame ontwikkeling, zodat armoede bestreden kan worden en de ontwikkelingslanden meer betrokken kunnen worden bij de wereldeconomie. Om dit doel te bereiken richt de EU zich vooral op democratie en mensenrechten, behoud van het milieu, gelijke rechten tussen man en vrouw en de strijd tegen HIV/AIDS.
Millenniumdoelen
Armoede heeft vele verschillende oorzaken. Collectieve armoede zoals die in derdewereldlanden voorkomt is dan ook niet zomaar verholpen. Per land, regio en stad verschillen de oorzaken. Dit maakt het lastig de armoede te verminderen. De VN heeft daarom in 2000 de Millenniumdoelen opgesteld. Deze acht doelen richten zich op de verschillende oorzaken van onderontwikkeling. Armoede staat daarbij bovenaan: het eerste Millenniumdoel is "het halveren van het aantal mensen dat in extreme armoede leeft" in 2015.
Lange tijd bestreed de EU armoede door ontwikkelingsgeld te besteden aan de opbouw van infrastructuur. Uit onderzoek van onder andere Alliance2015, een groep van Europese non-profit organisaties, blijkt dat de EU op deze manier onder andere niet genoeg bijdroeg aan de millenniumdoelstelling op het gebied van onderwijs, een van de belangrijkste middelen tegen armoedebestrijding.
Microfinanciering
Microfinanciering is een vorm van financiële steun die op basis van hele kleine bedragen wordt verstrekt in ontwikkelingslanden. Vaak gaat het hierbij om microkredieten. Dit zijn series van kleine leningen aan arme mensen zodat zij hun eigen onderneming op kunnen zetten en draaiende kunnen houden. Hierdoor kunnen zij hun eigen economische situatie verbeteren.
