Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) - Montesquieu Instituut

Door het proces van globalisering (toegenomen wereldwijde economische, politieke en culturele verbondenheid) worden er banen gecreëerd, maar gaan er ook banen verloren. Door veranderende handelspatronen over de hele wereld moeten grote bedrijven hun vestigingen sluiten, worden fabrieken verplaatst naar landen buiten de EU en gaan er banen verloren binnen sommige sectoren. Werknemers worden hier de dupe van. Om hen te helpen, is in januari 2007 het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) opgericht.

In 2009 zijn in reactie op de economische crisis de regels van het EFG aangepast zodat ook gedupeerden van de crisis gebruik kunnen maken van het fonds.

Inhoudsopgave van deze pagina:

Delen

1. Doelstellingen & target groepen
2. Niet hetzelfde als structuurfondsen
3. Nederland en het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering

4. Argumenten in de discussie
5. Meer informatie

In december 2006 bereikten de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement een overeenkomst over het EFG. Het fonds heeft als doel om werknemers die werkloos zijn geworden als gevolg van globalisering (of de economische crisis), te helpen weer werk te vinden. Werknemers krijgen hulp bij het zoeken naar een baan, loopbaanbegeleiding, individuele opleiding en omscholing, ontslagbegeleiding en steun bij het opzetten van een eigen bedrijf of het uitoefenen van een zelfstandige activiteit. Verder kunnen ze gebruik maken van speciale tijdelijke maatregelen, zoals sollicitatietoelagen, mobilititeitstoelagen en toelagen voor diegenen die al dan niet een opleiding volgen.

Het EFG geeft alleen steun aan ontslagen werknemers die slachtoffer zijn geworden van het proces van globalisering. Het verleent geen steun voor modernisering en herstructurering van bedrijven. Maatregelen als ouderdomspensioen en werkloosheidsuitkeringen worden niet gefinancierd uit het EFG. Deze maatregelen vallen onder 'passieve sociale bescherming' en worden door de EU-lidstaten zelf geregeld.

Een algemener doel van het EFG is bijdragen aan het stimuleren van de economie en de banengroei in de EU. Het EFG heeft jaarlijks een bedrag van maximaal 500 miljoen euro te besteden.

Met het EFG wordt ingespeeld op specifieke crises. Het verstrekt tijdelijke, eenmalige steun die rechtstreeks gericht is op het helpen van werknemers die ten gevolge van de globalisering (of de economische crisis) ontslagen zijn. Het EFG valt dus niet onder de structuurfondsen van de EU, die strategische langetermijndoelstellingen ondersteunen, zoals het anticiperen op en het in goede banen leiden van veranderingen en herstructureringen.

Ook Nederland heeft een aantal keer gebruik kunnen maken van het EFG. Zo kreeg de drukkerij- en uitgeverssector in 2009 10,5 miljoen euro uit het fonds nadat het door de economische crisis een harde klap kreeg te verwerken. Ook kreeg Nederland bijvoorbeeld een bijdrage van bijna 2 miljoen aan steun die naar de chip-fabrikant NXL Semiconductors ging omdat in het bedrijf meer dan 500 mensen hun baan kwijt raakten.

Hieronder staan een aantal veel gehoorde argumenten in de discussie over het EFG fonds , waarbij bijna altijd wel kanttekeningen te maken zijn. Dat maakt de discussie boeiend, maar een oordeel niet eenvoudiger. Europa is wikken en wegen. Door op de links te klikken krijgt u meer informatie én nuancering.

Tip: na het lezen van de argumenten kunt u zelf Uw reactie geven.

Uw reactie

Door op uw reactie te klikken kunt u laten weten, wat u van de verschillende argumenten vindt. Ook kunt u natuurlijk andere argumenten aandragen. Uw reactie wordt zeer op prijs gesteld.