Montesquieu Instituut: van wetenschap naar samenleving

De gedecentraliseerde eenheidsstaat vanuit centraal perspectief, Den Haag

Ridderzaal in Den Haag
© Kevin Bergenhenegouwen

Dit jaar worden de gemeenten verantwoordelijk voor jeugdzorg, werk en inkomen en zorg aan langdurig zieken en ouderen. Bij deze grootschalige decentralisaties rijst de vraag hoe de onderlinge verhouding is of zou moeten zijn tussen de centrale overheid en de gedecentraliseerde overheden. Wat houdt stelselverantwoordelijkheid in en welke verantwoordelijkheden vloeien daar voor de centrale overheid uit voort? Hoe verhoudt het gelijkheidsbeginsel zich tot deze decentralisaties? En welke rol speelt Europa hierin? In deze cursus worden zowel de bestuurlijke verhoudingen op centraal als op decentraal niveau en de wisselwerking daar tussen belicht. Daarbij wordt interactieve wijze getracht antwoorden op de diverse vragen te formuleren.Remco Nehmelman is hoogleraar Publiek organisatierecht aan de Universiteit Utrecht. Hiervóór was hij onder meer werkzaam voor de Vrije Universiteit, het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, de Universiteit van Amsterdam. De laatste jaren publiceert hij voornamelijk over vraagstukken van institutioneel staatsrecht, onder meer over de positie van decentrale overheden ten opzichte van de centrale overheid en de inrichting van het nationale en decentrale bestuur.Hij is lid van de Raad voor het Openbaar bestuur en werkte in die functie actief mee aan de totstandkoming van rapportages over onder andere de lokale veiligheidsagenda, passend contact met de overheid, veiligheids- en risicofactoren voor de overheid en de toekomst van de interbestuurlijke samenwerking.Wytze van der Woude was na zijn afstuderen aan de Rijksuniversiteit Groningen in verschillende functies verbonden aan de vakgroep Staatsrecht van de rechtenfaculteit van deze universiteit en de aan de vakgroep Staatsrecht gelieerde Stichting Onderzoek Gemeenten.Na een kort verblijf bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, vertrok hij in 2006 naar de Universiteit van de Nederlandse Antillen waar hij wetenschappelijk medewerker Staats- en Bestuursrecht en later decaan van de rechtenfaculteit was. Van november 2008 tot september 2014 was hij werkzaam aan de Universiteit Maastricht. Sinds september 2014 is hij als universitair docent verbonden aan de Universiteit Utrecht. In het onderwijs en onderzoek houdt hij zich vooral bezig met het institutionele Staatsrecht op nationaal en decentraal niveau.Na deze cursus heeft u inzicht in:


Inhoud

1.

Academie voor Wetgeving

De Academie voor Wetgeving is in 2001 opgericht met als doel de kwaliteit van wetgeving binnen de Rijksoverheid te bevorderen. Dit doet de Academie door het opleiden van wetgevingsjuristen. Enerzijds door recent afgestudeerde juristen op te leiden voor het vak. Anderzijds door opleidingen voor bestaande wetgevingsjuristen te verzorgen. Daarnaast heeft de Academie een kennisvormende functie op het gebied van wetgeving.

De Academie biedt drie opleidingsprogramma's aan:

  • de masteropleiding tot wetgevingsjurist
  • opleidingen voor wetgevingsjuristen en anderen die werken bij het Rijk en betrokken zijn bij wetgeving
  • maatwerkopleidingen op het terrein van wetgeving

Elk programma heeft ten doel de kennis en vaardigheden van de deelnemers te vergroten. Daarbij staat centraal een nauwe aansluiting tussen de theorie en de praktijk waarin de deelnemers werken. Voor iedere cursus of module streeft de Academie ernaar de beste docenten in te zetten. Deze zijn afkomstig uit de universitaire wereld of uit de praktijk van het desbetreffende vakgebied.

2.

Meer over...