Montesquieu Instituut: van wetenschap naar samenleving

Masterclass: Het Europese probleem: Geen centraal gezag!

dinsdag 21 februari 2012, 8:49

DEN HAAG (PDC) - De oorzaak van het huidige probleem in Europa is het feit dat de eenwording van Europa strandt in nationale belangen en een enorme aarzeling bij lidstaten van de Europese Unie om ook op economische en financieel terrein definitief soevereiniteit over te dragen aan een centrale Europese overheid.

Tijdens de derde sessie van de Montesquieu Masterclass 2012, op 17 februari 2012, werd dit door Dr. Shawn Donnelly, docent European Economic Governance van de Universiteit Twente gesteld. Doordat het vertrouwen waarop allerlei financieel-economische regelingen waren gebouwd is beschaamd, gaat het opbouwen van een centraal Europese financieel-economische autoriteit met wantrouwen gepaard.

Dit gebrek aan vertrouwen geldt overigens niet alleen voor overheden die zich niet aan regels hebben gehouden, maar eveneens voor het bankensysteem. De oplossing ligt nu in het terugwinnen van vertrouwen in overheden die vervolgens voor het bankensysteem betere regulering moeten afdwingen. Daarnaast moet acuut, door middel van solidariteit via financiering en kwijtschelding van leningen, ingegrepen worden in de landen die nu in financiële moeilijkheden verkeren.

Vervolgens dient Europa de stap te nemen naar een fiscale unie en centraal economisch gezag dat centraal wordt aangestuurd. De bankensector dient ook onder strikter toezicht worden geplaatst, waardoor een transparantere financiële markt zal ontstaan.

In tijdens van crises, zo werd gesteld tijdens de discussie, is het van belang dat er inderdaad een centrale autoriteit is die snel en adequaat kan handelen. Aan de andere kant werd gesteld dat de legitimiteit een groot probleem kan zijn. Het handelen van de EU moet voor de inwoners van de lidstaten transparant en gelegitimeerd zijn.

Ook nu zijn er erg veel instanties en naar aanleiding van de crisis in het leven geroepen nieuwe instanties die taken uitvoeren. De vraag is dan wel: wie controleert dit handelen en hoe wordt dit door de Europese kiezers ervaren?