Montesquieu Instituut: van wetenschap naar samenleving

Zonnepanelen, de nieuwe lichtmetalen velgen?

donderdag 4 april 2019, 14:49

DEN HAAG (PDC) - Voor het verduurzamen van een woning hoeft men “geen cent op de bank te hebben”, aldus Diederik Samsom, adviseur op het gebied van energie. Deze uitspraak deed hij tijdens het Actualiteitendebat ‘Het kostenplaatje van de klimaattransitie’ dat plaatsvond op woensdag 3 april 2019, georganiseerd door het Montesquieu Instituut, ProDemos, Filmhuis Den Haag en Nieuwspoort.

Inleider Ton Manders, sectorhoofd bij het Centraal Planbureau, lichtte de recent gepubliceerde doorrekening toe. De bijdrage van het Centraal Planbureau, door Manders aangeduid als “bijsluiter”, heeft onder meer de gevolgen van het ontwerp-Klimaatakkoord voor inkomsten van gezinnen in kaart gebracht. Gemiddeld gaan gezinnen er, bij gelijkblijvend gedrag, 1,3 procent op achteruit. Hij onderstreepte dat de meeste klimaatlasten al onderdeel uitmaken van het staande klimaat- en energiebeleid. Zo is slechts 0,4 procentpunt van de in totaal 1,3 procent toe te schrijven aan het ontwerp-Klimaatakkoord.

Onderdeel van de klimaatplannen is het op grote schaal verduurzamen van woningen. Denk bijvoorbeeld aan het installeren van zonnepanelen en warmtepompen. Volgens panellid Samsom geen onmogelijke klus. Net als het maandelijks leasen van een auto, zou een duurzame verbouwing ook op rekening moeten kunnen. Op die manier zou het voor iedereen mogelijk moeten zijn. AD-journalist Peter Winterman heeft zijn twijfels. Huishoudens met lagere inkomens kunnen volgens hem niet zomaar investeren. Ook moderator Marleen de Rooy is enigszins kritisch, wijzend op het hoge schuldenniveau in Nederland en de onwenselijkheid dit verder op te laten lopen. Toch wegen de baten van lagere energielasten op tegen de kosten van een verbouwing en is verduurzaming van woningen voor iedereen mogelijk, zo stelde Samsom.

Matthijs Sienot (D66), die de portefeuille Klimaat en Energie van Rob Jetten heeft overgenomen, ziet het gebrek aan vertrouwen als een probleem. De klimaattransitie zal van buurman tot buurman moeten gaan. Als de buurman een zonnepaneel op zijn dak legt, zal dit een prikkel vormen voor anderen om hetzelfde te doen. Vertrouwen ontbreekt momenteel. Dit zou door burgers onderling kunnen worden opgebouwd. Samsom presenteerde eenzelfde gedachtegang. Zonnepanelen zijn net lichtmetalen velgen, concludeerde hij. Als een aantal mensen in de straat veel bekijks trekken met iets nieuws, zoals de blitse velgen uit de jaren negentig, volgt de rest vanzelf. Een sneeuwbaleffect.

Tot slot vroeg De Rooy de panelleden te reageren op de uitslag van de Provinciale Statenverkiezingen. Het klimaat speelde immers een grote rol tijdens de campagne. Volgens Winterman maken veel burgers zich grote zorgen. Deze worden aangewakkerd door politieke uitspraken en beloftes. “Iedereen aan de warmtepomp” schrikt af, aldus Winterman. Dit zou volgens hem de zege voor Baudets Forum voor Democratie (FvD) kunnen verklaren. Sienot nuanceerde deze winst en benadrukte dat niet alleen FvD maar ook GroenLinks, de ChristenUnie en de PvdD winst hebben behaald. Deze partijen zijn juist voorstander van een ambitieuze klimaataanpak.

Manders voegde hieraan toe dat hij graag meer nuchterheid ziet. Burgers zouden vertrouwen moeten hebben in de instituties die de berekeningen maken. En de 1000 miljard van FvD? Die kan hij in zijn rapport niet terugvinden.

Bron: Actualiteitendebat 'Het kostenplaatje van de klimaattransitie'